Bir beni, ölmeden önce öldürsem rüyadan uyanır mıyım?
Rüyadan, başka bir rüyaya mı uyanırım?
Hakikatle aramda 70 bin perde varsa, kaç ben ölmeli, kaç rüyadan uyanmalıyım?
Var sandığım her şey rüya içinde rüyaysa, BEN dediğim şey ben içinde ben midir?
Benleri tükettiğimde, rüyalarım bittiğinde, gerçeği bilecek bir ben olmadığında…
* * *

Her gün sohbet halindeyim kendimle. Sohbet mi dedim? Çoğu zaman tartışma,  boğuşma, savaş var içimde, benle benler arasında. Öyle çok konuşan akıl yürüten tavsiye veren ben var ki, sayamadım.

Her konuda birçok ben, aynı şeyi söylese de ille de çıkıyor çatlak bir ben sesi. Tereddütte bırakıyor yine beni. Tereddütler seçim yapmam için bir baskı üstümde, o mu, bu mu olmalı. Bilemiyorum ki ben; başka bir ben bana söylemeden.

Geçmişimi ölçüp biçip tartınca görüyorum ki tereddütler hep bir karara bağlanmış, tereddüt seçim ve karar kudreti içimde. Beni tereddütlerle boğan, seçimlere sürükleyen benler susmuyor, karar verip uygulamaya koyduğumda da. Olumlu olumsuz didik didik ediyorlar benliğimi.
Beni cesur atak yapmaya çalışan riskleri göze alan ben, kim?
Ya temkinli olmamı her köşe başında beklenmeyen bir şeyin karşıma çıkabileceği uyarısını yapan ben, kim?
Neden bir ben öteki bene karşı?

Kimi zaman bir ben haklı çıkarken zaman içinde, kimi zamansa diğeri haklı. Bir ben inançla yürürken yolunda,  diğeri çelme takıyor düş, ama gitme diyor. Benler, benden ne istiyor.  Ben benliğimden vazgeçmeye çalışırken kaç benden vazgeçebilirim. Vazgeçmeli miyim?

Bir beni, ölmeden önce öldürsem rüyadan uyanır mıyım?
Rüyadan, başka bir rüyaya mı uyanırım?
Hakikatle aramda 70 bin perde varsa, kaç ben ölmeli, kaç rüyadan uyanmalıyım?
Var sandığım her şey rüya içinde rüyaysa, BEN dediğim şey ben içinde ben midir?
Benleri tükettiğimde, rüyalarım bittiğinde, gerçeği bilecek bir ben olmadığında…

Her benden bir ses çıkan benliğimde sükunet istiyorum. Çok sesli koromu tek sesle dinlemek…

Bir işe başlarken BİİZNİLLAH başarırım dediğimde, bir çok ben AMİN derken, kulağıma sen bunu yapamazsın olmayacak duaya AMİN demem, diye fısıldayan beni istemiyorum.
Öldürmekle olmayacak gibi bu iş. Benler “TEVHİD”e ulaşmalı bende. Aynı ahenkte, tek elden yönetilip, tek bir yapı olmalı belki de. “HASBUNALLAHU Nİ’MEL VEKİL”in  sırrı, her zerremin aynı nota ile senkronize olarak yaşamasında belki.

Yunus’un “bir ben var benden içeri” derken kastı, içimizde gizli olan bir başka beni mi işaret etmek; Yoksa benim içimde bir ben var, sizde kaç tane diye mi sormak?

Sorular ben’den ben’lerime, cevaplar Rabbül Aleminden olur inşallah.

Deniz Bucak
www.yorumsuzblog.org